Er zijn van die dagen, dat je graag iets speciaals en bijzonders wilt doen voor een dierbare die jou ontvallen is; de geboortedag, de sterfdag of trouwdag. Onbewust gaan je gedachten terug naar de laatste keer dat je samen die dag beleefd hebt. Toen was er dit nog en toen deden we dat. Het weer was kouder, warmer of het regende. Steeds gaan gedachten terug naar die dag van toen. Wij hebben gezocht naar voorwerpen die je op zo'n dag zou kunnen plaatsen of uitdelen. Waardoor er dichtbij, een plekje ontstaat die jou steeds weer de gelegenheid biedt om iemand te gedenken.

Als bij de oerknal, de grond onder mij weggeslagen
Ik zweef in het luchtledige op vleugels van verdriet
Met alle kracht in mij probeer ik houvast te vinden
Ik tast in het onzichtbare met ogen die niet zien
Met bloedend hart herhaal ik mijn laatste woorden
Stel de laatste vraag  aan mijn gebroken ziel
Waarom nou jij,
we waren zo gelukkig
Waarom nou jij,
een antwoord krijg ik niet 

Karin