Wanneer je ontdekt dat, het voor de ander, alles donker lijkt en diegene nergens meer licht of kleur kan vinden om ondanks tegenslagen, van het leven te blijven genieten, dan zijn deze lichtpuntjes misschien het begin van de ommekeer.

Ik blijf tasten in het donker
Het licht kan ik niet vinden
Hoe ik me ook draai en wend
Mijn ogen zien het niet

Ergens moet toch een uitweg zijn
Waardoor ik me niet zal binden
Aan de macht van duisternis
En de pijn van stil verdriet

Ik wil zoeken naar de warmte
Mijn ziel hunkert in mijn lijf
Dit alles laat me weten
Dat wanneer ik zoeken blijf

Het licht mij tegemoet zal treden
Met liefde en een nieuwe start
Hier is het begin van helderheid
En het openen van mijn hart

Karin