Wanneer je verdrietig bent, dan zoek je ergens een troostende schouder. Wat is dan welkomer dan een engel die haar vleugels om je heen slaat. Die stilletjes jouw tranen droogt en je weer vertrouwen geeft. Een engel die je verder beschermt en je van pijn en verdriet weghoudt. Deze troostknuffel kan je helpen en bijstaan op elke dag van je leven. 

Diep van binnen borrelt nog vaak mijn stil verdriet
Ik toon het allang niet meer aan de buitenwereld
Waarom zal ik hen nog lastig vallen
Hun leven is verder gegaan
Terwijl mijn leven nog steeds stil staat

Een stille vriend is bij mij aanwezig
Zijn vleugels voel ik tijdens de nacht
Ik weet dat hij mij zacht 
De stralende morgen weer zal laten zien
Het licht weer op mij neer zal laten schijnen
Ik besef dat ik hierdoor nooit meer alleen zal zijn.

Karin